Westkust Europa

augustus 2007

Yoehoe, eindelijk vakantie. Maar waar naar toe? Die vraag speelde al een tijdje en een aantal factoren waren van belang: surf, tijd en geld. We wilden graag gaan windsurfen, wilden onze eigen planken mee, hadden ongeveer 3 weken de tijd en niet zo heel erg veel geld: Europa! En een blik in de ‘windsurfguide Europe’ gaf ons goede inspiratie. Pagina 28, Ierland. Laten we daar heen gaan. Een paar pagina’s verder en ik was overtuigd. Groene velden, verlaten baaien, goede wind en mooie golven, vriendelijke mensen, leuke pubs. Oke, één nadeel, regen en veel.

Na wat twijfelen over Corsica (nee in de zomer niet altijd wind), Marokko (nee te ver en in augustus ook wel erg warm om lang in de auto te zitten) werd het duidelijk. Pagina’s 206 tot 224, om vervolgens de hoek om te gaan en vanaf pagina 250 naar het westen te trekken tot 258 en weer naar het zuiden af te zakken tot pagina 306. De westkust van Europa. Beginnende in Frankrijk bij Normandië, via Bretanje, Les Landes, naar Spanje via Baskenland naar Galicië om te eindigen in Guincho, Portugal.

De auto heel volgeladen (kites, windsurf- en golfsurfspullen) en op weg naar de eerste bestemming: Normandië. Gelukkig sliepen we bij vrienden in een huisje. Het regende hard, en de wind was guur en aflandig. De Franse teletekst gaf aan: ‘pluie’ en ‘orage’. We wisten genoeg: wijn, Franse mosselen, kaas en nog meer wijn en een bezoekje aan het D-day museum op Ohama-beach. De volgende dag met nog meer ‘orage’ en meer aflandige harde wind bracht ons naar Le mont Saint Michel waar de wind aanlandig was, maar helaas afgezakt en te weinig om te surfen. Na een bezoekje aan deze toeristische, maar toch wel indrukwekkende rots, snel doorgereden naar onze volgende bestemming: La Torche in Bretanje. Vrienden in de regen achterlatend begon bij ons na 3 uur rijden de zon te schijnen (hier nog steeds ‘orage’ sms-te ze de volgende dag) en die heeft ons de rest van de vakantie niet meer verlaten. Nu de wind nog. Aankomend bij La Torche, een redelijk populair surfoord met veel busjes met wind-, golf- en kitesurfers snel opgetuigd en nog net een paar rakjes van de laatste wind met ondergaande zon mee kunnen pakken. La Torche en omgeving zijn een soort uitvergroot Terschelling met veel duinen, mooie brede zandstranden, schattige dorpjes en rustige campings.

Het zat ons niet mee, een hoog druk gebied boven de Atlantische Oceaan (en laag druk gebied boven Frankrijk) gaf ons overheersend oostenwind, wat niet handig is als je de westkust van Europa afrijd. Maar de golven waren niet verkeerd in La Torche dus een eerste poging gedaan op mijn nieuwe (plastic) surfplank. Maar na een paar dagen oostenwind was er maar één oplossing: op zoek naar een eiland voor de kust van Frankrijk. Dat werd Ile D’Oleron voor de kust van La Rochelle, de volgende bestemming. Een mooi vakantie eiland met wederom veel duinen, mooie rotsachtige stranden, veel campings en … ford Boyard, wat goede TV herinneringen opwekte. Daar wilde we omheen surfen. Er zijn een aantal goede surfspots op dit eiland, bij elke wind wat wils zeg maar. Maar met oost bleek Le Bree erg goed te zijn met veel andere surfers en kiters. Goed kunnen oefenen voor om nou eindelijk eens die mooie gijp te kunnen maken. Hier geen mogelijkheid om spullen te huren, wel een kiteschool voor de liefhebbers.

Na een dag of vier surfen was de wind op en werd het tijd voor de volgende bestemming: Les Landes, Hossegor… voor de golven dan, want wind was er voorlopig niet. In Hossegor liggen alle groothandels van surfmerken als Quicksilver, La Cana, O’Neall, Billabong etc. dus dat werd even goed shoppen. Verder is Hossegor een rijk dorp met een nogal bebouwde kust en grote familie campings met een animatie programma het klokje rond, niet echt de moeite waard dus. Na goed ingekocht te hebben en nog even wat geprobeerd te hebben op de plank door naar de volgende bestemming: Galicië de kust links boven in Spanje, bekend om Doniños, een heel mooie windsurfspot. Eigenlijk zijn alle spots daar in de buurt fantastisch. Het is er onbeschrijflijk mooi, heel groen en ruig met hele mooie baaien met zandstranden die allemaal leeg en schoon zijn. Afgezien van een bodyboard wedstrijd en een golfsurfwedstrijd en een paar Duitse windsurfhippies leek Galicië uitgestorven. Door de aanhoudende oostenwind was de beste plek in de buurt om te gaan surfen Valdoviño. Een uitgestrekte baai met eromheen een duingebied waarachter de bergen beginnen. Super om te surfen (wel een stukje lopen vanaf de parkeerplaats) met niet te hoge golven. Het water is erg helder, je ziet je eigens schaduw op de bodem van zee voorbij scheren. Overigens wel koud, lekker in mijn winterpak gevaren en ‘s avonds wilde het ook nog wel afkoelen. Gelukkig doet de Spaanse Rioga erg goed.

Na een tijdje daar te hebben rondgehangen en ook daar de wind op was, gingen we op weg naar bestemming nummer zes: Guincho, Portugal. Hét windsurf oord met hoge golven en harde thermische wind, vooral in de zomer. Maar niets was minder waar. Op het strand in Portugal zaten vele bierdrinkende turende kiters en windsurfers (want je weet het maar nooit met die thermische wind), maar hun geduld werd niet beloond. Géén wind. Omdat de omgeving en het weer er erg mooi zijn, en Lisabon een leuke stad is het geen straf om daar te zitten. Er waren nog wat leuke golven om het golfsurfen en vooral het peddelen in de golven te oefenen en na een dag of zes zagen we weer wind aan komen… in Nederland! Of zullen we nog een bezoekje brengen aan Tarifa, of waarom ook niet naar Marokko? Na een internet bezoekje zagen we wederom het hoge druk gebied boven de oceaan, en iets noordelijker wat groene strepen op Windfinder in Wijk aan Zee. Het was duidelijk: tent inpakken en via een nachtje Taglet in Zuid-Frankrijk doorrijden naar huis. We waren net op tijd voor zuidwest 6.

Marjolein (en Gijs)